เล่มที่ ๓๖ ธาตุกถา
อภิ.ธา. “อภิธมฺมปิฎก ธาตุกถา” 📖 คลิกที่นี่เพื่อดาวโหลด ความหมายของคัมภีร์ ธาตุกถา มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “ ธาตุ ” แปลว่า ธาตุ, สภาวะที่ทรงไว้ซึ่งลักษณะของตน, ส่วนประกอบพื้นฐาน และ “ กถา ” แปลว่า คำพูด, เรื่อง, ถ้อยคำที่กล่าว ดังนั้น ธาตุกถา จึงหมายถึง “ถ้อยคำที่กล่าวว่าด้วยเรื่องธาตุ” หรือ “การอธิบายโดยจำแนกตามธาตุ” ซึ่งหมายถึงการวิเคราะห์สภาวธรรมต่างๆ โดยเชื่อมโยงกับองค์ประกอบพื้นฐานของชีวิต เนื้อหาและรูปแบบของคัมภีร์ ธาตุกถาเป็นคัมภีร์ลำดับที่ ๓ แห่งอภิธัมมปิฎก มีเนื้อหาที่ลึกซึ้งและเป็นแบบแผนอย่างยิ่ง โดยไม่ได้บัญญัติธรรมะหมวดใหม่ แต่เป็นการนำสภาวธรรม (ปรมัตถธรรม) ที่แจกแจงไว้แล้วใน ๒ คัมภีร์แรก (ธัมมสังคณีและวิภังค์) มาจัดหมวดหมู่และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ในรูปแบบใหม่ โดยใช้แม่บทหลัก ๓ หมวด คือ: ๑. ขันธ์ ๕ (รูป, เวทนา, สัญญา, สังขาร, วิญญาณ) ๒. อายตนะ ๑๒ (ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย, ใจ และ รูป, เสียง, กลิ่น, รส, โผฏฐัพพะ, ธรรมารมณ์) ๓. ธาตุ ๑๘ (อายตนะ ๑๒ + วิญญาณธาตุ ๖ จักขุวิญญาณ เป็นต้น) รูปแบบของคัมภีร์นี้เป็นการตั้งคำถาม-ตอบ...